นั่งสมาธิต้องเงียบ ถาม : หลวงพ่อครับ เวลานั่งสมาธิแล้วก็มีพระคอยพูดสั่งสอนไปด้วย ตามพระวินัยเล่ม ๓ นักธรรมเอก บอกว่ากรรมมัฎฐาน ๒ ข้อ คือ ๑. สมถกรรมมัฎฐาน ๒. วิปัสสนากรรมมัฎฐาน ต้องใช้สถานที่ซึ่งเงียบสงัด สงบ เพื่อจะให้ถึงซึ่งพระนิพพาน การที่มีพระคอยพูดสั่งสอน จะเงียบสงัดได้อย่างไรล่ะครับ ? หลวงพ่อตอบ : เวลาฝึกสมาธิ พวกเราที่วัดพระธรรมกายเคยทำมาแล้ว แบบต่างคนต่างนั่งเงียบไม่พูดไม่จา ใครจะเป็นใครจะตายไม่รับรู้ แต่อย่างไรก็ตามขอให้สามเณรได้รู้ไว้อย่างหนึ่งว่า ผู้ที่เข้าถึงธรรมกายนั้นเมื่อฝึกได้ถูกส่วนใจจรดเข้าศูนย์กลางกายได้แล้ว เพียงแต่กล่าวนำในการทำสมาธิไม่กี่ประโยค ก็สามารถน้อมใจผู้ที่นั่งสมาธิอยู่ด้วยให้ปล่อยใจตาม แล้วตกศูนย์กลางกายเป็นสมาธิได้ง่าย คนส่วนมากมักเข้าใจกันว่า ผู้ที่นั่งสมาธิจะต้องนั่งหลับตานิ่ง ใครมากระทบตัวสักนิดก็ไม่ได้ มีเสียงรบกวนก็ไม่ได้ ขอบอกว่าไม่ต้องถึงขนาดนั้นหรอก ความจริงไม่ว่าจะอยู่ในท่านั่ง นอน ยืน เดิน เราก็ทำสมาธิได้ มีเสียงรบกวนก็ทำได้ บางครั้งการนั่งสมาธิที่มีท่านที่ทำสมาธิได้แล้วเป็นผู้กล่าวนำ แล้วเราเอาใจจรดศูนย์กลางกายปล่อยใจไปตามเสียงของท่าน เราสามารถเป็นสมาธิได้ดีกว่านั่งคนเดียวเสียด้วยซ้ำ สามเณรชอบอ่านตำรา ไม่เคยอ่านพบบ้างหรือว่าในระหว่างเวลาที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าเสด็จประกาศพระศาสนาในที่หลายๆ แห่ง มีผู้ทำสมาธิปล่อยใจตามกระแสเสียง ที่ทรงแสดงธรรมลุ่มลึกไปตามลำดับ จนกระทั่งบรรลุธรรมเป็นพระอริยบุคคลระดับต่างๆ กันครั้งละเป็นจำนวนไม่น้อย เพราะฉะนั้นเสียงสอนวิธีทำสมาธิ ไม่ได้เป็นอุปสรรคในการเข้าถึงธรรมเลย ที่มา : หลวงพ่อตอบปัญหา (พระเผด็จ ทัตตชีโว )

https://timeline.line.me/post/_daLGVfF4DEbbmj-Tc2zex10E6poz7wvEIbikDiY/1155023224304065634