https://timeline.line.me/post/_dWXIYIexTLnyKqn-F7rX4LFeXJkyukXdeWeqhnw/1152726120202024255

อานิสงส์การแผ่เมตตา (หลวงพ่อธัมมชโย). ในสมัยหนึ่งกบิลดาบสได้บำเพ็ญภาวนาอยู่ในป่า ท่านมีอุปนิสัยชอบเจริญเมตตาภาวนาเป็นนิสัย เจริญเมตตาภาวนาเป็นเนื่องนิจทีเดียว ทำอย่างนี้สม่ำเสมอทุกวันทุกคืน วันนี้ใจสบายท่านก็แผ่เมตตา ถ้าหันหน้าไปทางตะวันออก ท่านก็ตั้งความปรารถนาว่า สรรพสัตว์ทั้งหลาย ตั้งแต่ตัวเล็กตัวน้อย มีสัตว์สองเท้า สี่เท้า ไม่มีเท้า มีเท้ามาก เท้าน้อย อะไรก็แล้วแต่ อยู่ในทิศเบื้องหน้าทางตะวันออกนี้ ขอให้ได้รับความปรารถนาดีที่แผ่ออกไป ด้วยกระแสใจที่บริสุทธิ์ ให้มีความสุขมีความสดชื่น พ้นจากทุกข์โศกโรคภัย อะไรต่าง ๆ ท่านก็แผ่ไปในทิศเบื้องหน้า อีกวันหนึ่งท่านก็แผ่ไปตะวันตก อีกวันหนึ่งก็แผ่ไปทางทิศเหนือ อีกวันหนึ่งก็แผ่ไปทางทิศใต้ บางครั้งก็แผ่ไปทิศเบื้องบน ทิศเบื้องล่าง ทุกทิศทุกทาง ท่านแผ่ไปอย่างนั้นน่ะ อย่างสม่ำเสมอ ทำทุก ๆ วันจนกระทั่งติดเป็นนิสัย ท่านเป็นผู้ที่หลับเป็นสุข หลับเป็นสุขเหมือนเข้านิโรธสมาบัติ เข้าฌานสมาบัติ กายเบาใจเบา ความเบิกบานสดชื่น และก็ไม่ฝัน ถ้าฝันก็ฝันสิ่งที่เป็นศิริมงคล ตื่นมาก็ไม่ซึมเซา ไม่งัวเงีย มีความเบิกบานคล้าย ๆ กับว่าเพิ่งออกมาจากแหล่งที่มีความสดชื่น มีความสุขมาหยก ๆ อย่างนั้นแหละ ตื่นมาสดชื่นหน้าตาผิวพรรณวรรณะผ่องใส ดวงตาสุกสกาวทีเดียว ผ่องใส ภัยต่าง ๆ ทำอันตรายท่านไม่ได้เลยเป็นที่รัก เป็นที่เคารพ ของมนุษย์แล้วก็ของเทวดาทั้งหลาย มนุษย์ทุกชั้นเคารพนับถือ เทวดาเคารพนับถือ แม้แต่สรรพสัตว์ทั้งหลายก็เคารพนับถือ เคารพด้วยรักด้วย ใจท่านเป็นสมาธิได้เร็ว เข้าถึงฌานสมาบัติได้เร็ว หยุดนิ่งได้เร็ว ปล่อยอารมณ์ภายนอกได้เร็ว เพราะว่าไม่มีอารมณ์ ความโกรธกับใคร ไม่เป็นพิษเป็นภัยกับใคร มีแต่ความปรารถนาดีต่อทุก ๆ คนในโลก จิตใจท่านเข้าถึงสมาธิสว่างไสวอยู่ตลอดเวลา ใจท่านสว่างในศูนย์กลางกายยิ่งกว่าดวงอาทิตย์ตอนเที่ยงวัน สว่างไปหมด ท่านทำอย่างนั้นนะ ตลอดเวลาเลย เพราะฉะนั้นป่าที่อยู่ที่อาศัยของท่านนั้นนะอุดมไปด้วยผลหมากรากไม้ อุดมไปหมดแต่สิ่งที่มีศิริมงคลทั้งนั้น แม้แต่สรรพสัตว์ที่พูดกันไม่รู้ภาษา สัตว์ที่เคยเป็นศัตรูกัน เช่นกวางเก้งกะเสือ อะไรพวกนี้ พอเข้ามาในบริเวณรัศมีราวป่าที่ท่านอาศัยอยู่ จิตใจนั้นก็เปลี่ยนแปลงไปมีแต่เมตตาธรรม มีแต่ปรารถนาดีซึ่งกันและกัน รักใคร่กลมเกลียวกัน ไม่เป็นพิษเป็นภัยกัน เมื่อสัตว์นั้นจะถึงที่ตายก็อยู่ที่นั้นไม่ได้ ต้องดิ้นรนไปตายที่อื่น แม้แต่ซากอสุภะก็อยู่ที่นั้นไม่ได้ รอบแผ่นดินที่นั้นเป็นแผ่นดินที่สะอาด ดินฟ้าอากาศก็สะอาด มีแต่บรรยากาศของความบริสุทธิ์ของพลังเมตตาธรรม ที่แผ่ไปอย่างนั้นทุกทิศทุกทาง ในที่สุดต่อมาสถานที่นี้จึงเป็นที่ตั้งของเมืองกบิลพัสด์ ที่พวกเราได้รู้จักเป็นเมืองกบิลพัสด์ เมืองของพระพุทธเจ้า นี้แหละคืออานิสงส์ของการแผ่เมตตาที่เกิดขึ้นมาในปัจจุบันทันตาเห็นทีเดียว ไม่ต้องคอยเมื่อเราละโลกไปแล้ว