https://timeline.line.me/post/_dVgr0OPuH_q6fDBLdMZ7B5vRC8jnwzS4C4xagnk/1151724473210072072

อยู่บนโลกนี้จนใกล้จะเกษียณจากโลกนี้อยู่แล้ว เพิ่งรู้นะว่ามรรคผลนิพพานอยู่ที่ใจเรานี่เอง ไปวัดทำบุญตั้งแต่เด็ก เรียนรร.วัด ถูศาลาวัด ล้างปิ่นโตวัด จนกระทั่งโต ทำบุญทุกที่ ไม่เลือกวัด เพราะอยากได้บุญ บุญคืออะไรไม่รู้แต่อยากไปทำบุญ ไปวัดแล้วสบายใจ มีความสุขสงบอย่างอัตโนมัติ แม้กระทั่งวันนี้ จะมีข่าวมากมายเกี่ยวกับพระกับวัดไม่ค่อยดี ก็ไม่ได้คิดอะไร เพราะคิดว่า ไม่รู้จริงหรือเปล่า ชีวิตเรายังบกพร่องกันอยู่ทุกคน ไม่ว่าใคร โดยเฉพาะเราเองเกือบจะหมดชาตินี้แล้ว ข้อบกพร่องยังอีกมากมายนัก ที่ทำได้บ้าง รู้แต่ก็ยังปฏิบัติได้ไม่สม่ำเสมอเลย แล้วจะมีเวลาที่ไหนไปดูว่าคนอื่นดีหรือไม่ดี เพราะทุกคนต่างมีกฎแห่งกรรมกำกับอยู่ทั้งนั้น เหมือนกำลังนั่งเรือลำใหญ่ในมหาสมุทรที่มีคลื่นลมแรงตลอดเวลา เรือก็โคลงเคลง ๆ ตลอด ทำให้ต่างคนต่างก็ต้องช่วยตัวเองนั่นแหละ แล้วจะไปทำอะไรกับใครได้ ชีวิตทุกชีวิตต้องเจอมรสุมตลอดเวลาไม่รู้จะจากโลกนี้ไปวันไหน เวลาใด ที่ตรงไหน ดังนั้นจึงต้องตั้งสติให้ดี ไม่เช่นนั้นมีสิทธิ์เมาเรือ จนโงหัวไม่ขึ้นก็เป็นได้ แล้วใครจะช่วยเรา เพราะเขาก็ต้องเอาตัวเองให้รอดก่อนเช่นกัน cr.ฝรั่งริมรั้ววัด 29ม.ค.2561